کلاس فیزسک و ما هم در حال ملچ و مولوچ کردن و خوردن. دقیقا یادم نمیاد جریان از چه قرار بود. به این آقای متشخص که تکالیفش همیشه مثلا کم است، داشتیم غرغر میکردیم که ناگهان یک جمله که به معنای واقعی جمله بود از دهانی که شبیه به جارو برقی بود، خارج شد: « من هر کار دلم بخواد با شما ها میکنم، شما ها هم هرچه قدر دلتون می خواد داد بزنین! »

 این دیگه از اون جمله ها بود! رو زمین رو که نگاه میکردی، یه الم فک می دیدی که داشتند واسه خودشون می گشتند و بدو بدو می کردند. ما هم که کار همیشگی داشتیم از درون می ترکیدیم! همه پشت جولویی شان قایم شده بودند و دهانشان را اینهو غار باز کرده بودند و بی صدا می خندیدند!(هر می زدیم) دیگر خودتان آن کلاس را مجسم کنید...